Kansspelautoriteit Richt Strategie Op Big Tech Voor Illegale Gokreclames

In oktober 2026 publiceerde Michel Groothuizen, voorzitter van de Kansspelautoriteit, een blogpost waarin de toezichthouder zijn strategie uiteenzet tegenover grote technologiebedrijven zoals Google en Meta met betrekking tot illegale online gokreclames, en die aanpak combineert vrijwillige samenwerking met mogelijke juridische stappen onder zowel Nederlandse wetgeving als de EU Digital Services Act.

Context Vijf Jaar Na Legalisering

Vijf jaar na de legalisering van de online kansspelmarkt in Nederland laat de blogpost zien dat studies aangeven hoe ongeveer negentig procent van de Nederlandse online gokkers uitsluitend gebruikmaakt van vergunde aanbieders, terwijl illegaal gokken nog steeds ongeveer evenveel omzet genereert als de legale markt, waardoor handhaving een topprioriteit blijft voor de autoriteit.

Groothuizen beschrijft in de post getiteld Verleiden of vechten? Of allebei? hoe de Kansspelautoriteit zowel samenwerking zoekt als juridische druk uitoefent wanneer dat nodig blijkt, en die duale aanpak richt zich specifiek op het verminderen van zichtbaarheid van illegale advertenties op grote platforms.

Vrijwillige Samenwerking En EU Whitelist

De strategie omvat vrijwillige samenwerking met Big Tech, inclusief de ontwikkeling van een EU-brede whitelist van vergunde operators die platforms kunnen gebruiken om legale aanbieders te onderscheiden van illegale partijen, en die lijst moet reclames voor niet-gelicentieerde sites effectiever blokkeren zonder dat direct juridische procedures nodig zijn.

Volgens de blogpost heeft de Kansspelautoriteit al contacten gelegd met verschillende technologiebedrijven om afspraken te maken over advertentiebeleid, terwijl de autoriteit benadrukt dat zulke samenwerkingen de voorkeur genieten omdat ze sneller resultaten kunnen opleveren dan langdurige rechtszaken.

Juridische Opties Onder Nederlandse Wet En DSA

Wanneer vrijwillige maatregelen onvoldoende blijken, overweegt de Kansspelautoriteit juridische acties op basis van Nederlandse wetgeving en de Europese Digital Services Act, en die wetgeving biedt instrumenten om platforms verantwoordelijk te houden voor het verspreiden van illegale gokadvertenties binnen de Nederlandse markt.

De post legt uit dat de toezichthouder bereid is om zowel boetes als andere handhavingsmaatregelen in te zetten wanneer platforms herhaaldelijk advertenties voor illegale operators toestaan, en die aanpak past binnen bredere Europese inspanningen om digitale diensten beter te reguleren.

Gevolgen Voor De Markt

De combinatie van negentig procent legale spelers en een illegale markt die even groot is in omzet toont aan dat handhaving cruciaal blijft om de integriteit van de vergunde sector te beschermen, terwijl de Kansspelautoriteit tegelijkertijd werkt aan een EU-whitelist die platforms helpt bij het filteren van reclames.

Experts observeren dat de duale strategie van verleiden en vechten, zoals Groothuizen het formuleert, zowel samenwerking als juridische druk omvat, en die benadering kan model staan voor andere Europese toezichthouders die met vergelijkbare uitdagingen kampen rond illegale gokreclames.

Conclusie

De blogpost van Michel Groothuizen markeert een duidelijke koerswijziging in de handhavingsaanpak van de Kansspelautoriteit vijf jaar na legalisering, waarbij vrijwillige samenwerking met Big Tech en een EU-whitelist centraal staan, maar juridische acties onder Nederlandse wet en de Digital Services Act als back-up dienen wanneer dat nodig is, en die ontwikkeling houdt de focus op het terugdringen van illegale online gokactiviteiten in Nederland. Verleiden of vechten? Of allebei?